Αλλη μια μέρα στο γραφείο

----Βαρος-----

Μετα το παιδί η ψυχολογία του ηταν στα τάρταρα.

Συνεχώς άσχημες σκέψεις για το τι μπορεί να πάθει το παιδί και αυτός καταλαβαίνουν την σκέψη του

Υπήρχαν μέρες που δεν μπορούσε καν να συγκεντρωθεί στην δουλεία, με αποτέλεσμα να μένουν αρκετά από τα projects που είχε αναλάβει εκείνη την περίοδο πίσω

Οι φωνές απο τους manajer ηταν καθημερινό φαινόμενο πλέον

Αλλα όσο και να ζόριζε το το εν λόγω θέμα στην δουλειά, αυτός δεν μπορούσε να κάνει τπτ απο την πλευρά του για να αλλάξει τις σκέψεις που του έρχονταν όπως οι ερινύες στους αρχαίους δράστες εγκλημάτων.

Και ο συγκεκριμένος δεν είχε κάνει και κανένα έγκλημα, που το πας αυτο…

Πολλοι του είχαν πει οτι μια - ενας ψυχολόγος ίσως που έδινε μία κάποια λύση σε όλα αυτα που τον απασχολούσαν και ίσος μαζί με αυτον να έβρισκε “τι ήταν αυτό που τον απασχολούσε πραγματικα” οπως χαρακτηριστικά του έλεγαν.

Θυμάται στα πρώτα χρόνια του ώς φοιτητής, μία σχέση που είχε για λίγο καιρό με μία φοιτήτρια της Ψυχολογίας

-Αυτο που έχεις λέγεται ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, σκέψεις άσχημες σου έρχονται οι οποίες δεν έχουν καμία λογική και είναι άσχετες με σένα, αλλα το μυαλο σου τις αποδέχεται και προκαταβάλλεται…

Είχε κολλήσει απο τότε σε αυτήν την ¨διάγνωση” και δεν έλεγε να παει σε κάποιον άλλον.

Πίστευε ότι μπορεί να το ξεπεράσει μόνος του

Είχε ομως αυτες τις εκρήξεις ανα περιόδους που δεν μπορούσε να ελέγξει. Οταν ήταν μόνος και οι σκέψεις του επέβαλαν την παρουσία τους, με ιστορίες φανταστικές στις οποίες ήταν προταγονιστής, τρελαίνονταν.

Με την μία έπεφτε η ψυχολογία του,και άρχιζε και παραμιλά και να χτυπά τον αέρα με γροθιές και γονατιές μέχρι που λαχάνιαζε και έπεφτε στον καναπέ για να επανέλθει η αναπνοή του στα φυσιολογικά της επίπεδα

Με βάση τον ορισμό της Ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, οι σκέψεις που κατακλύζουν το μυαλό του ασθενη δεν έχουν κανένα νόημα, και αυτό αυτός το καταλάβαινε, όμως υπήρχε μία συγκεκριμένη σκέψη η οποία τον τρέλαινε πραγματικα

Του είχε γίνει εμμονή και πραγματικά είχε στήσει στο μυαλό του εκτενές σενάριο για το τί θα γινόταν όταν έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και συνέβαινε το μοιραίο

Με βάση αυτην την εμονή αυτός θα δέχονταν μία απειλή από τον Στέργιο, έναν συνάδελφό του που δεν τον πολυ συμπαθούσε, με αποτέλεσμα η κατάσταση να βγει εκτός ελέγχου και μέσα στα νεύρα του να τον μαχαίρωνε (δεν είχε κουβαλήσει ουτε σουγία μαζί του ποτε!)


----Ο Στέργιος-----

Με τον Στέργιο ήταν πάνω κάτω στην ίδια ηλικία. Μαζί προσλήφθηκαν στην εταιρεία απλα αυτός ήταν διατεθειμένος σε σχέση με αυτον να γίνει σαν ανα λέμε το δεξί αυτί - χέρι - αρχίδι της διοίκησης με αποτέλεσμα να ανελιχθεί στην ιεραρχία με πιο γρήγορους ρυθμούς σε σχέση με αυτον.

Ο Στέργιος δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να καρφώσει συνάδελφο στην διοίκηση για λάθη τα οποία πέρασαν απαρατήρητα απο αυτούς, να κρινει (με βαρείς χαρακτηρισμούς πάντα) συναδέλφους κατα την διάρκεια meeting για λάθοι τους ή παραλείψεις τους, και γενικότερα δεν είχε θέμα να αμαυρώσει την αποψη που είχαν για αυτόν οι συνάδελφοί του, σε αντάλλαγμα την προβολή του στην διοίκηση. (δυσμένεια)


----Σπάει ο διάολος το ποδάρι του-----

Ηταν μια Τετάρτη όπως όλες τι α άλλες. Ξύπνησε πρωί, έφτιαξε ένα φραπέ σκέτο, πάτησε και ενα τόστ τυρί - γαλοπούλα στην τοστιέρα, και ετοιμάστηκε για δουλειά.

Με το που έφτασε στην εταιρεία και πάτησε το κουμπί για τον τρίτο όροφο, ένιωσε ότι κάτι θα ήταν διαφορετικό εκείνη την μέρα σε σχέση με τις υπόλοιπες.

Στο κουμπί του ασανσέρ για τον τρίτο, ένιωσε τα υπολείμματα λαδιού τα οποία είχαν μείνει πάνω του από κάποιον άλλον συνάδελφο, πιθανώς από κάποια ζαμπονοτυροπιτα η οποία θα ήταν το πρωινό του. Δεν ήταν ιδεοψυχαναγκαστικός με την καθαριότητα, αλλα το να ακουμπά υπολείμματα τροφής και δεί μέσα στο ασανσέρ τον έβγαζε από τα ρούχα του

"Μα καλά, δεν μπορούν να ξυπνήσουν λίγο νωρίτερα να φτιάξουν ένα πρωινό να το φανε σαν άνθρωποι σπίτι τους; τι πάνε και παίρνουν πίτες και πίτσες πρωινιάτικα, δηλαδη για μεσημεριανό τι θα φάνε" - σκέφτηκε, και προσπάθησε να καθαρίσει το λερωμένο δάχτυλό του πάνω στο ημίπαλτο που φορούσε.

Φτάνοντας στον τρίτο όροφο, ανοίγει η πόρτα, και το πρώτο άτομο που βλέπει ήταν η Μαρία απο το λογιστηριο κάπως βουρκωμένη.

Προσπάθησε να βάλει νερό από το μηχάνημα σε ένα πλαστικό ποτηράκι που κρατούσε και έτρεμε ολόκληρη.

Η μαρία ήταν μία νέα συνάδελφος γύρω στα 27 με σχετικά μικρή επαγγελματική εμπειρία, αλλα πολύ πρόθυμη να μάθει και να βοηθήσει τον οποίο συνάδελφο την είχε αναγκη,

-Καλημέρα Μαράκι, τι έπαθες;

Η Μαρία στραβοκατάπιε στιγμιάια,πηρε μια ανάσα και του είπε συνομοτικά με χαμηλή φωνή

-Πρόσεχε είναι ο ρουφ εδω.
-Ο Ρουφ? Είναι κάποιο παρατσούκλι, σκέφτηκε, αλλά δεν το είχε ξανακούσει από κανένα στην εταιρεία μέσα.

Κάνει ένα βήμα στα πλάγια και με την άκρη του ματιού του, βλέπει τον Στέργιο να συνομιλεί με την Οικονομική Διευθύντρια

Γυρίζει στην Μαρία, και τις ρίχνει ένα βλέμμα αγανάκτησης, του στιλ “αυτός μας έλειπε”

Προχωράει λίγο στον διάδρομο και μοιραία πέφτει πάνω στον Στέργιο.

-Βρε καλώς τον Στέργιο, πως και από δω; Τα Γραφεία της Διοίκησης είναι στον πέμπτο αν δεν κάνω λάθος
-Καλημέρα λένε οι άνθρωποι το πρωί - του απαντά με ένα τόνο ειρωνείας - ναι τα γραφεία είναι στον Πέμπτο αλλα οι αποφάσεις παίρνονται για όλη την εταιρεία

Με το που τον ακούει, η σκέψη του γύρισε στην Μαρία και στην εμφανή αναστάτωση που είχε με το που μπήκε στον τρίτο όροφο.

-Τι έγινε πάλι, τι έχασα;
-Θα τα μάθεις και εσυ απο τον προϊστάμενό σου, όχι από μένα, καλό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να ακολουθείτε η ιεραρχία, στην ανακοίνωση αποφάσεων.

Με το που τελείωσε την φράση του γύρισε με την μία την πλάτη του και κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα του ορόφου

Αφήνει το δερμάτινο χαρτοφύλακα που κρατούσε πάνω στην καρέκλα του γραφείου του, και πριν καλά καλά βγάλει το ημίπαλτο που φορούσε, με ένα νεύμα η οικονομική διευθύντρια τον καλεί στο γραφείο της

Με το που είδε το νεύμα της, ένιωσε ένα κόμπο στο στομάχι του.

-Τι θα μου πει πάλι αραγε;

Φτάνοντας στην είσοδο του γραφείου της, παρατήρησε στην οθόνη του υπολογιστή της να είνια ανοιχτό ενα αρχείο excel το οποίο έμοιαζε με αυτό που χρησιμοποιεί η διοίκηση για τον ορισμό του ετησιου budget

-Μπές μέσα και κλείσε την πόρτα

Του είπε, και ίπιε μία γουλιά απο τον καφέ της

-Καλημέρα σας, πως είστε?
-Εσυ θα μου πείς, πως θες να είμαι

Έμεινε λίγο σαστισμένος με την απάντηση της, δεν την είχε συνηθίσει να του απευθύνεται στον ενικό.

-Έχουμε τίποτα νεότερο σχετικά με το θέμα που είχε προκύψει με το καινούργιο ERP σύστημα που θα παραγγείλουμε? Ενέκριναν απο την διοίκηση το ποσό απο τον πάροχο?

Με το που τελείωσε την φράση του, η Οικονομική διευθύντρια εσκασε ένα αμυδρό χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία και του απάντησε

-Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο Αργυρίου σκέφτεται το ERP του!

Αυτή της η φράση ήταν αρκετή για να του κοπούν τα γόνατα - τι μπορεί να συνέβει και να είναι τόσο αγανακτισμένη με αυτόν

-Με συγχωρείτε δεν καταλαβαίνω…
-Δεν καταλαβαίνεις η δεν θέλεις να καταλάβεις; εκανες έρευνα μέσα στην εταιρεία για να αυξήσουμε και καλά την αποδοτικότητα ώς σύνολο και πρότεινες στην διοίκηση την αγορά ενός συστήματος απευθείας τιμολογήσεων χωρίς να λάβεις υπόψη σου το ήδη υπάρχον!
-Μα αυτό που έχουμε δεν μας αρκεί πλέον και είναι κοινό μυστικό οτι πρέπει να αλλαχθεί
-Και ποιος το λέει αυτό το κοινό μυστικό; Ποιος συμφωνεί με αυτό μέσα σε ολόκληρη την εταιρεία
-Μα..
-Μαμούνια!

Μετα την τελευταια της λέξη, χτύπησε το χέρι της στο τραπέζι, τερματίζοντας με τον πιο βίαιο τρόπο την συζήτησή τους

-Η αναβάθμιση του προγράμματος αναβάλλεται για να μην πω οτι ακυρώνεται και μαζί με ευτήν και εσύ! Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με το ήδη υπάρχων σύστημα μέχρι να τα τινάξει ή αυτό ή εσύ, και τότε βλέπουμε!

Ειχε παγώσει, λέξη δεν έβγαινε από το στόμα του

-Σήκω και φύγε τώρα και τα λέμε σε 2 μέρες, στην συνάντηση που θα έχουμε με τους μετόχους

Γυρισε προς την πόρτα και με αργές κινήσεις την άνοιξε και βγήκε έξω.

Κατευθύνθηκε στο γραφείο του για να βγάλει το ημίπαλτο που φορούσε, και να πιει και μία γουλιά απο τον καφέ που είχε πάρει μίας και είχε στεγνώσει ο λαιμός του απο το αγχος και τον ιδρώτα

Και με το που κάθεται να πιει καφέ, νάτος πάλι μπροστά του.

Ο στέργιος, βγαίνει από το γραφείο του Αναστασίου και κατευθύνεται στις τουαλέτες του ορόφου

-Τώρα ρε πουστη θα ξηγηθούμε

Σκέφτεται από μέσα του, και σηκώνεται από την καρέκλα και κατευθύνεται προς αυτές

Με ενα σπρώξιμο ανοίγει την πόρτα και τον πετυχαίνει να ετοιμάζεται να κατεβάσει το παντελόνι του για να κατουρήσει όρθιος

Με μία αστραπιαία κίνηση του την πεφτει απο πισω και τον πιάνει με το αριστερό του χέρι απο τον λαιμό και με το δεξί του του ασκεί πίεση με τον αγκώνα στην πλάτη του για να τον ακινητοποιήσει, αφήνοντας τα χέρια του ελεύθερα γιατι μπορεί να είχε πιάσει το πουλάκι του και τα σιχαίνεται αυτά

-Μίλα ρε γαμημένε τι έκανες πάλι? Τι έγινε και μου έκοψαν το ERP?
-Τι μου λες δεν καταλαβαίνω,
-Τι δεν καταλαβαίνεις ρε μυγοφτυσμα? Τι μαλακία σκαρφίστηκες πάλι για να μου παίξεις πουστιά?
-Ρε αντε απο δω ρε μαλάκα

Και με την μία ρίχνει ενα σπρώξιμο στον τοιχο καταφερνει να αποκτήσει λίγη ελευθερία και με ενα γρήγορο κατέβασμα του κεφαλιού του καταφέρνει και μου ξεφεύγει

-Το έχεις χάσει τελείως Αργυρίου, εγώ δεν έκανα τπτ
-Τι δεν έκανες ρε γαμημένε

Και του ορμά με φόρα να τον πιασει απο τον γιακά. Ο Στέργιος αν και πιο αργοκίνητος απο αυτόν βάζει τα χέρια του μπροστά για να τον αποφύγει και πιάνονται γιακάς με γιακά

-Δεν μου λες ρε δεν σου εφτανε που έχεις πατήσει επι πτωμάτων εδώ μέσα για να γίνεις ο κολλητός του CEO θες να βγάλεις από την μέση και εμένα ρε μαλάκα?
-Ρε ηλίθιε, σου λέω δεν έχω σχέση εγω με το ERP τι με νοιάζει εμένα τι γίνεται με το μπουρδελο σου, δεν έχω σχέση
-Γαμημένε λέγε τι έκανες
-Ρε συ, στο έκοψαν απο διοίκηση, θέλουν να βάλουν μία πρώην γκόμενα ενος απο τους μετόχους στην θέση σου και έχουν αρχίσει να σου ροκανίζουν τη καρέκλα, εγω δεν έχω καμία σχέση
-Και η Μαρία?
-Ποια Μαρία?
-Του λογιστηρίου ρε μαλάκα, τι τις έκανες
-Ε να της είπα να πάμε για κανα ποτό μετά την δουλειά και μου είπε οτι έχει αγόρι, ε και τις είπα εγω έχεις αγόρι όχι γκόμενο, και το πήρε στραβά

Σε αυτό το σημείο χαλάρωσε λίγο τα χέρια του, και ο στέργιος τα δικά του

Έκανε δύο βήματα πίσω, τον κοίταξε στα μάτια και του είπε

--Και ποιός θέλει να φέρει την πρώην του εδω?
-Ο Γιαννάκος
-Τι? Πλάκα κάνεις
-Όχι, έχει πρήξει αρχίδια ότι είναι και καλά πιεσμένος και θέλει να την φέρει εδω να τις ρίχνει κανα μπούτσο μέσα στις τουαλέτες για να χαλαρώνει
-Ε τον Μαλάκα
-Σου είπα εγώ δεν έχω να κάνω με σένα, ίσα ίσα που σε υπερασπίστικα όταν ακούστηκε το όνομά σου για αποχώρηση
-Καλα ρε γαμώ το, έχω παιδί, τώρα θα με απολύσουν?
-Τότε τον κοίταξε ο Στέργιος βαθία στα μάτια και του είπε
-Τι να σου πώ ρε συ, σκάλωμα του Γιαννάκου και της διοίκησης…. Να κατουρήσω τώρα?
-Κατούρα ελεύθερα

Γυρίζει προς την πόρτα την ανοίγει και φεύγει

-----Ο Γιαννάκος----

Με το που βγήκε εξω, τσουπ ο Γιαννάκος μπροστά του. Μόλις είχε βγει απο το γραφείο της οικ διευθύντριας. Τον κοιτάζει και με ενα σαρδόνιο ύφος και του λέει

-Γειά σου ERP manager! Έτσι σε θέλω μέσα στην ενέργεια κάθε μέρα, να το απογειώσουμε το μαγαζί
-Καλημέρα σας
-Καλημέρα, πιες ενα καφε και έλα πάνω να σου πω δύο λεπτά
--Είναι κάτι σοβαρό?
-Οχι ρε συ, απλά θέλω να σε αγγαρέψω σε κατι
-Οκ, σε 10 είμαι απάνω

Βάδισε με αργό βήμα μέχρι το γραφείο του και ήπιε μια γουλιά καφέ, και στην συνέχεια σκέψεις κατέκλυσαν το μυαλό του όπως

“Τι θα πάω τώρα απάνω και τι θα κάνω…"

“Ναι αλλα δεν μπορώ και να μην πάω…"

“Να πάω και να το παίξω ανίδεος οτι και καλά δεν μου έχει πει τπτ ο Στέργιος.."

Συνέχει αυτές οι σκέψεις του τριγύρναγαν στο μυαλό.

Πίνει μια δεύτερη γουλιά καφέ και παίρνει την μεγάλη απόφαση να πάει πάνω να τον δει

Ανεβαίνει από τις σκάλες, με βήματα βαριά.

Δεν είχε το ψυχικό σθένος και το κουράγιο να ξαναπατήσει το κουμπί του ασανσέρ με τον λεκέ από τυρόπιτα ή οποιοδήποτε άλλο σφολιατοειδή…

Πηγαίνει στον όροφο που είναι το γραφείο του Γιαννάκου και ανοίγει την κεντρική πόρτα που ξεχώριζε τα γραφεία της εταιρείας από όλο τον υπόλοιπο όροφο.

Το περιβάλλον δεν έχει αλλάξει και πολύ από τη τελευταία φορά που είχε ανέβει

Κόσμος να πηγαίνει πέρα δώθε κρατώντας φακελους ή tablet ενω ταυτόχρονα μιλούσε μέσω hands free με όλες τις φυλές του Ισραήλ.

Μία βαβούρα σε όλον τον όροφο η οποία τρέλαινε αυτούς που ήταν εκεί μόνημα, και ταυτόχρονα τους έλειπε αν έφευγαν από την εταιρεία έστω και για ενα μικρό χρονικό διάστημα λόγω διακοπών ή ενός επαγγελματικού ταξιδιού.

Για τέτοια παράνοια μιλάμε τα άτομα.

Βάδισε με αργά και σταθερά βήματα προς το γραφείο του

Τον είδε απο τα τζάμια οτι ήταν μέσα, και μιλούσε στο τηλέφωνο με γυρισμένη την πλάτη προς την εξώπορτα που την είχε ειδικά για αυτον ανοικτη

Φτάνοντας στην είσοδο και εκείνη την στιγμή τον αντιλαμβάνεται.

Αφήνει το τηλέφωνο κάτω χωρις να αποχαιρετήσει τον συνομιλητή του, γυρίζει και λεει

-Μπές μέσα κλείσε την πόρτα και κατέβασε και τα στόρια να μην μας βλέπουν

Ακολούθησε πιστά τις εντολές του.

-Έλα κάθισε - του είπε και έπιασε την συσκευή του τηλεφώνου που βρίσκονταν μπροστά του και την έβαλε στην άκρη - Δεν μιλούσα με κανέναν, είχα απλά το ακουστικό στα αυτιά μου, και είχα γυρίσει την πλάτη μου στην είσοδο και έκανα πως μιλάω για να μήν μου πρίζουν τα αρχίδια με τις μαλακίες τους. Τους έχω βαρεθεί ρε συ, 15 χρόνια τώρα, όλο τα ίδια και τα ίδια.

Σκέφτηκε εκείνη την στιγμή ότι αυτά είναι τα θετικά του να έχεις δικό σου γραφείο ξεχωριστό από όλους τους άλλους στον όροφο, κάνεις ότι δουλεύεις και κανείς δεν σε παίρνει χαμπάρι.

-Γιατί με καλέσατε?
-Κοιτα θα σου τα πω ευθέως, είμαι πολύ πιεσμένος τον τελευταίο καιρό και θέλω έναν βοηθό εδω.
-Μπορώ να κάνω κάτι εγώ για αυτό?
-Εμμέσως ναι
-Τι δλδ?
-Θέλω να παραιτηθείς από την θέση σου, αλλα! Μην ανησυχείς! Θα σε τακτοποιήσω, θα σε επαναπροσλαβουμε μετά την παραίτησή σου στην θέση του κλητήρα με τον ίδιο μισθό, σου εγγυώμαι οτι δεν θα έχεις καμία αλλαγή μισθολογικά. Απλά ίσως χρειαστεί να περάσεις ένα χρονικό διάστημα εκτός της εταιρείας, κανα μήνα δλδ
-Και με την θέση μου τι θα γίνει
-Στη θέση σου θέλω να βάλω μια παλιά μου φίλη, που τελείωσε τώρα ενα ΙΕΚ, και θέλει να αποκτήσει προϋπηρεσία
-Μα καλά γιατί αυτή η αλλαγή
-Κοιτα, σου είπα ότι είμαι πιεσμένος, η φίλη που σου λέω είναι μία παλιά μου… αν με εννοείς

Και του κλείνει το μάτι σε αυτό το σημείο

-Α κατάλαβα, ναι αλλα είναι άδικό, δεν μπορεί να πάει σε κάποιο άλλο τμήμα? Εγώ είμαι τόσο καιρό εδώ, εχω φτύσει κυριολεκτικά αίμα, και το βλέπετε οτι την εταιρεία την πονάω
-Ναι ρε συ, το βλεπουμε, για αυτό σου λέω μην ανησυχείς, θα σε ξαναπροσλάβουμε, απλά σε άλλη θέση
-Κύριε Γιαννάκο
-Χάρης!, για σένα Χάρης, σκέτο
-Χάρη, σκέτο λοιπόν, έχω ένα παιδί στο σπίτι, και δεν με παίρνει να μείνω χωρίς δουλεία έστω και ένα μήνα
-Μήν ανησυχείς, θα σου δώσουμε αναδρομικά τα χρήματα που θα χάσεις
-Χαρη μου φαίνεται λίγο παράξενο αυτο
-Γιατί? - και απευθείας του ρίχνει ένα βλέμμα γεμάτο απορία - Θα φύγεις για ένα διάστημα, δές το σαν διακοπές, και μετά από λίγο καιρό θα ξαναρθεις, σε άλλη θέση βέβαια, με λιγότερες απαιτήσεις και λιγότερο άγχος και θα είσαι άρχοντας! Ο μισθός σου θα είναι ίδιος, έ τώρα καταλαβαίνω, απο διευθυντική θέση να βρίσκεσαι κλητήρας είναι λίγο άκυρο, αλλα! Θα είσαι ένας αρκετά καλοπληρωμένος κλητήρας!

Με το που τελειώνει τον μονόλογο του, τον βλέπει που έχει σουφρώσει στην καρέκλα του και απλά τον παρακολουθεί με ένα βλέμμα όλο απορία.

-Τι έχεις να πεις? - τον ρωτάει
-Κοιτα Χάρη, τι εναλλακτικες εχω?
-Καμία
-Πώς και έτσι?
-Δεν έχεις εναλλακτικές, γιατί εδω΄και κανα δίμηνο που κάνεις την έρευνα και την υλοποίηση για το ERP έχει βαλτώσει το θέμα και μπορείς να βρεθείς εκτός και χωρίς την δυνατότητα επαναπρόσληψης

-Ναι αλλα σε αυτό..

Και εδώ χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι και τον διακόπτει

-Δεν έχεις εναλλακτικές

Και του ρίχνει ένα βλέμμα αυστηρό για να επιβεβαιώσει οτι δεν θα συνεχιστεί η συζήτηση

Σε αυτό το σημείο όμως κάτι μέσα του έσπασε. Δεν μπορούσε να ανεχτεί αυτήν την κατάφωρη αδικία εις βάρος του.

Δεν είναι μόνο το γεγονός οτι δεν αναγνώριζε την προσφορά του στην εταιρεία, του πρόφερε και θέση κατώτερη ιεραρχικά από αυτήν που ήδη είχε μετά την επαναπρόσληψή του.

Αν το δέχονταν ήταν σαν να αναγνώριζε μία άτυπη ήττα του απέναντι στην διοίκηση και ήταν κάτι το οποίο δεν μπορούσε να το αφήσει να περάσει στο έτσι.

Στιγμιαία λοιπόν σηκώνει το χέρι του και γραπώνει με δύναμη τον καρπό του χεριού του Γιαννάκου που είχε χτυπήσει το τραπέζι ώς ένδειξη επιβολής.

Η λαβή του ήταν αρκετά δυνατή και ξάφνιασε τον Γιαννάκο καθώς ήταν μία κίνηση την οποία δεν την περίμενε.

Ο Γιαννάκος τον κοιτάζει βαθιά μέσα στα μάτια και με φωνή που ίσα ίσα έβγαινε από το στόμα του του λεει


-Τι κάνεις εκει;
-Άκου να σου πώ Χάρη… - Και σε αυτό το σημείο σφίγγει με πιο πολύ δύναμη τον καρπό του - Δεν μιλώ δεν μιλώ, δεν παίρνω ανοικτά θέση για αρκετά ζητήματα που αφορούν την εταιρεία, αλλά ώς εδώ. Δεν παραιτούμαι για να έρθει στην θέση μου το πρώτο τσουλάκι που σου κάθησε, ούτε αφήνω την θέση μου για ψύλλου πήδημα


Σε αυτό το σημείο ο Γιαννάκος είχε χάσει την μιλιά του, δεν μπορούσε να αρθρώσει κουβεντα και ενας κόμπος του έκλεινε τον λαιμό…


-Κάτσε ρε … να το συζητήσουμε…. Η προσφορά μου ήταν πολύ καλή, και σκέφτηκα οτι θα σε ενδιέφερε
-Δεν με ενδιαφέρει, και θα την πάρεις πίσω, κανείς δεν θα φύγει για να μπορείς εσυ να ξενοπηδας μέσα στο γραφείο σου, το κατάλαβες?
-Ντ’αξι , απλά ασε μου ρε συ το χέρι μου… θα μου σπάσεις τον καρπό

Του αφήνει το χέρι του σιγά σιγά για να πάρει μία ανάσα.

-Πωωωω ρε φίλε μου, πο την είχες τόση δύναμη κρυμένη?
-Δούλευα οικοδομή καλουπατζής πριν ερθω εδω, δεν είμαστε του Αμερικάνικου Κολλεγίου
εμείς εδω, ορισμένοι δουλεύαμε οικοδομή για να σπουδάσουμε.

Σε αυτό το σημείο σηκώνεται σιγά σιγά από την καρέκλα και κατευθύνεται προς την πόρτα του γραφείου, πιάνει το χερούλι της και γυρίζει για τελευταία φορά πίσω και τον κοιτάζει.

-Και όπως είπαμε, δεν απολυεται κανεις για να ξενογαμίσεις εσυ

Ο Γιαννάκος έχει μείνει ακίνητος στην καρέκλα του να πιάνει τον καρπό του χεριού του και να προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε. Πως του την έφερε έτσι ενα τύπος που μέχρι χθες ήταν ο τελευταίος τροχός της αμάξης και το βασικότερο, που την έκρυβε τόση δύναμη μέσα του.